ولگوش (گوش بره) (بزگوش) (ماهور) (خرگوشک)

گرم و خشک

ولگوش که با نام‌های محلی گوش‌بره، بزگوش، ماهور و خرگوشک نیز شناخته می‌شود، نامی رایج برای برخی گونه‌های گیاه جنس Verbascum است.

این گیاه علفی دارای برگ‌های نسبتاً بزرگ و پوشیده از کرک‌های نرم و گل‌های زردرنگ است و در طب سنتی از بخش‌های مختلف آن، به‌ویژه گل و برگ، استفاده می‌شود.

ولگوش به‌طور سنتی به شکل دم‌کرده مصرف شده و برای کمک به تسکین سرفه و تحریکات خفیف دستگاه تنفسی و گلو مورد استفاده قرار گرفته است.

برخی ترکیبات موجود در این گیاه دارای اثرات نرم‌کننده و آرام‌بخش هستند و به همین دلیل در فرآورده‌های گیاهی مرتبط با گلو و مجاری تنفسی نیز دیده می‌شود.

برای تهیه دمنوش، مقدار مناسبی از گل یا برگ خشک‌شده را با آب جوش دم کرده و پس از صاف کردن مصرف می‌کنند. به دلیل وجود کرک‌های ریز، صاف کردن دمنوش اهمیت دارد. مصرف بیش از حد توصیه نمی‌شود.

زنان باردار و شیرده، کودکان و افرادی که بیماری زمینه‌ای دارند یا دارو مصرف می‌کنند، بهتر است پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنند. در صورت بروز حساسیت یا ناراحتی گوارشی، مصرف را متوقف کنید.